woensdag 8 februari 2017

Korte metten maken met uitstelgedrag..

Een paar blogjes terug schreef ik over 'haakwerk dat vaker voorrang krijgt op huishoudelijke klusjes' als goed voornemen voor 2017. Ik heb namelijk nogal de neiging eerst alle 'echte' taken te volbrengen voordat ik van mezelf 'mag' haken. Uit jullie reacties bleek dat ik niet de enige was met deze gewoonte. Velen schuiven hun ontspanning door naar het einde van de dag, waardoor er vaak minder tijd of energie over blijft voor die leuke dingen. Het zette mij aan het denken. Waar komt deze gewoonte vandaan en hoe kunnen we 'm veranderen? Want met alleen een voornemen komen we er niet. In plaats van wachten op de veranderingen, kunnen we de gewoonte beter zelf veranderen. En daar ga ik vandaag mee beginnen!
Want als ik bedenk dat ik een nieuwe kleur op de muur wil, fiets ik ook het liefst direct naar de Gamma om verf te kopen, om vervolgens meteen aan de slag te gaan. Ik wil een nieuwe kleur en ik wil het nu! Een tikkeltje ongeduldig, maar waarom dan niet met de goede voornemens? Misschien omdat een gewoonte minder snel te veranderen is dan een nieuwe kleur verf op de muur? Ik weet het niet precies, maar een eerste stap zetten, lijkt mij sowieso een goed idee. Mijn plan is om het haken op een hogere plek op mijn prioriteitenlijst te zetten. En hoewel het in het begin nog wat onwennig zal voelen, ga ik het toch doen! 

Tijdens het 'plannen' van mijn nieuwe gewoonte, vroeg ik mij af waarom huishoudelijke taken eigenlijk voorrang krijgen op het haken? Voor mij is 'schuldgevoel' de reden achter het uitstellen. Want mag ik wel lekker op de bank zitten met een haakwerkje, terwijl heel Nederland middenin een drukke werkdag zit? Misschien wat overdreven, maar ik denk toch dat het zo ongeveer in mijn hoofd werkt. De kans is groot dat ik een schuldgevoel krijg als ik ga zitten haken, terwijl er nog genoeg andere dingen op mij staan te wachten. So be it! Bekijk het mindful; merk het op, laat het er zijn, je hoeft er verder niks mee. Je hoeft het niet tegen te gaan, je hoeft het niet goed te praten in je hoofd, het is oké zoals het is. Een oude gewoonte moet namelijk een nieuwe vorm aannemen en dat gaat vaak gepaard met gemengde gevoelens, is mijn ervaring.
Stiekem ben ik best benieuwd wat voor jullie de voornaamste reden van het uitstelgedrag is.. Voel je vrij om te antwoorden :-)

Om niet meteen mijn hele weekplanning om te gooien (met kleine stapjes kom je er ook en houd je het wellicht langer vol), besloot ik om iedere dag een moment voor mijn nieuwe gewoonte te kiezen. De ene keer is dat misschien een uur, de andere keer een kwartier. En dat is goed, een strak tijdschema werkt voor mij niet. Daar krijg ik spontaan de zenuwen van en dat lijkt me nou niet handig als het gaat om ontspanning ;-).
Vandaag is dat moment zo gelijk nadat ik dit blogje af heb. De was is klaar en wil graag opgehangen worden, de stofdoek ligt op mij te wachten, maar mijn haakwerk ook! Over een paar dagen is het al Valentijnsdag en wil ik de hartjesslinger af hebben. 


Maar niet alleen mijn haakwerkje schuift omhoog op mijn lijstje, ook andere dingen die mij blij maken. Zoals bijvoorbeeld een wandeling door het bos. Want daar is altijd wel wat moois te vinden, als je maar goed om je heen blijft kijken. En zo zag ik, verstopt onder een boom, deze sneeuwklokjes omhoog komen. Zo mooi! Hebben jullie al sneeuwklokjes gezien?


Ik wens jullie een fijne dag en voor mij is het nu haaktijd! :-)

Liefs, Annabel

8 opmerkingen:

  1. Dat is een goeie vraag: waarom de hobbyzaken uitstellen tot het eind van de dag? Van oudsher is daar denk ik wel een reden voor: overdag is het het belangrijkst om eten klaar te hebben en het huis aan kant. En 's avonds zat men in alle rust sokken te stoppen en kleding te naaien. Want ja, als iedereen slaapt ga je geen eten staan koken :-)).
    Maar als je tijd hebt overdag, bijvoorbeeld 's ochtends na de koffie, dan is dat eigenlijk een veel handiger tijdstip. Lekker bij daglicht!
    Ik ben trouwens meer van het uitstellen van huishoudelijk werk. :-/

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat fijn dat je nu toch vaker voor je ontspanning kiest! Door mijn Hypermobiliteit en de klachten die erdoor komen heb ik soms de keuze niet. Waar ik vroeger eerst heel het huis op één dag schoon maakte, de was deed etc etc verdeel ik nu mijn 'taken' over de week. Want tja het zijn wel mijn taken. Manlief werkt 36 uur per week dus ik zorg voor Eleanor, de dieren en het huis. Een middagje borduren of haken voelt voor mij dan soms ook wel vreemd omdat anderen dan gewoon druk aan het werk zijn. Maar als manlief dan verteld dat ze gezellig taart samen hebben gegeten op de middag, voel ik me al een stuk minder schuldig en geniet ik de volgende keer gewoon van mijn haakwerkje. Die taken komen immers wel af..

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Yeahhh...go for it girl!! Ik ben trots op je! Want ook ik kamp er nog steeds mee hoor. Mijn reden is ook wel zoiets...schuldgevoel..raar toch! O jee...was ik misschien een verkeerd voorbeeld??? Dat zou zomaar kunnen want misschien heb ik juist jouw wijze woorden wel nodig om het eindelijk te kunnen ombuigen. Ik doe met je mee!! Geweldig die sneeuwklokjesfoto!! Xx

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat een mooie blogpost, en de sneeuwklokjes, ik ga extra opletten of ik ze ook al zie! :)

    Lieve-Groetjes,
    Verie

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik snap wat je zegt. Soms probeer ik het ook wel eens maar zitten haken of lezen terwijl er een wasmand vol was staat, dat vind ik lastig. Dan hang ik het liever eerst op want anders gaat het steeds in mijn hoofd, de was moet ook nog....Snap je? Dus ik doe liever eerst mijn 'taken'om vervolgens niets meer te hoeven van mij zelf en dan lekker zitten. XX Esther

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hoe herkenbaar. Ik ben ook iemand van eerst taakjes af en dan pas 's avonds wat leuks mogen doen. Als ik overdag ga zitten haken heb ik last van een soort schuld gevoel, een soort calvinistisch gedrag, belachelijk eigenlijk.
    je hebt groot gelijk. Ik ga dit gedrag eens stevig onder de loupe nemen
    Prachtig die sneeuwklokje.
    Met warme groet. Manon

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ja, sneeuwklokjes! Ik ontdekte er gisteren eentje in mijn tuin! ( Had het ook op mijn blog gezet daarnet! )
    Uitstelgedrag / schuldgevoelens... Ik zie haken soms ook als beloning voor de saaie huishoudklusjes.
    En ja, ik voel me dan ook schuldig, alsof ik zit te niksen en te luieren als ik haak. Maar ik moet het proberen te zien als broodnodige tijd voor mezelf. Want na het haken, heb ik soms meer energie om de 'nuttige' dingen te doen.
    Ach ja... proberen een manier te vinden waar je zelf vrede mee hebt, dat is ons doel ;-)
    Fijn (haak)weekend,
    sigrid

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Zo herkenbaar, je gedachte en schuldgevoel. En ook het "uitstelgedrag". Toch voelt het altijd als een beloning als ik na alle klusjes lekker met een kop thee, misschien wat lekkers en een haakwerkje op de bank mag genieten. Dan heb ik er de rust voor (in mijn hoofd) en hoef ik me niet bezig te houden met alles dat nog 'moet' (dat geeft me weer onrust).
    Maar deze week is het Voorjaarsvakantie en heb ik weinig gepland dus alle tijd om te haken en andere dingen te doen die me ontspanning geven. Dat heb ik dan weer bewust zo ingepland ;)

    BeantwoordenVerwijderen